توشیهیکو ایزوتسو در کتاب “مفاهیم اخلاقی دینی در قرآن مجید” ، روح هدایت کننده قوانین اخلاقی اسلامی، رابطه اخلاقی اساسی انسان با خدا را تحلیل می کند. ایزوتسو اظهار می دارد که بر اساس تصور قرآنی، خداوند ماهیتی اخلاقی دارد و به گونه ای اخلاقی بر انسان عمل می کند. پیامدهای ناشی از آن برای انسان بسیار زیاد است، و نه فقط به خدا، بلکه به زندگی اخلاقی خود نیاز دارد. ایزوتسو نشان می دهد که برای قرآن پاسخ اخلاقی ما به اعمال خدا، خود دین است. ایزوتسو این مضامین را با به کارگیری زبان شناسی قومی، نظریه ای از روابط متقابل بین الگوهای فرهنگی زبانی، برای تحلیل ساختار معنایی مفاهیم اصلی در قرآن بررسی می کند. اسلام که در قرن هفتم ظهور کرد، یکی از گسترده‌ترین اصلاحات مذهبی است که تا به حال در شرق ظاهر شده است. قرآن به‌طور واضح نشان می‌دهد که چگونه هنجارهای قدیمی قبیله‌ای با ایده‌آل‌های جدید زندگی در تضاد خونین قرار گرفتند و سرانجام تسلیم قدرت در حال ظهور شدند. این عصر انتقالی در کل اندیشه اسلامی از اهمیت ویژه ای برخوردار است، دورانی که در طی آن اصطلاحات کلیدی یک نظام ارزشی ثابت سنتی در ساختار مفهومی خود دگرگون شد، در ترکیبات آنها اصلاح شد و سرانجام در یک سیستم کاملا متفاوت ادغام شد. این چاپ مجدد در سال 2002 این اثر کلاسیک مطالعات اسلامی را بار دیگر در دسترس قرار می دهد.