اکثر مناظره‌های سیاسی اموری سطحی و ظاهری‌اند؛ تنها کافیست تلویزیون را روشن کنید. اما فلسفه برای آنهایی است که می‌خواهند پاسخ پرسش‌های عمیق را دریابند. هدف فلسفه سیاسی این است که روش‌های استانداردی تعیین کند تا بتوانیم نهادهای مختلف را به شکل خوب یا بد و عادلانه یا ناعادلانه، ارزیابی کنیم. ممکن است برخی از مردم با خود بگویند احتیاج چندانی به فلسفه سیاسی نداریم: «چه کسی به ایده مبهمی به اسم عدالت اهمیت می‌دهد؟ من پراگماتیست‌ام، فقط می‌خواهم چیزهایی را بدانم که عملی باشند.» اما این امر دلیلی برای نادیده گرفتن لزوم فلسفه سیاسی نیست؛ بلکه متعصبانه نگریستن به آن است. پیش از آن‌که بخواهیم تنها به «آنچه عملی است» بپردازیم نخست باید بدانیم چه چیزی عمل محسوب می‌شود. این کتاب مقدمه‌ای است بر نظریه‌های اساسی عدالت، پرداختن به استدلال‌هایی که فیلسوفان له یا علیه نظریه‌های مطرح شده بیان کرده‌اند، و در نهایت، این‌که چطور می‌توان با تعمق و دقت نظر بیشتری اندیشید.