خواجه عبدالله انصاری (481-396 هـ . ق) از ادبا، علما و عرفای برجسته قرن پنجم است. در نظم و نثر قریح سرشار و استعداد ذاتی دارد. نظم او شیرین و نثرش دلنشین و آهنگین است. گفته شده که دیوان شعر عربی او حاوی شش هزار بیت شعر است و در حدود چهار هزار بیت نیز شعر فارسی از او عمدتا در قالب رباعی و غزل موجود بوده است. اما نثر او در نهایت فصاحت و بلاغت است