“میم و آن دیگران” بیست و سه یادداشت از نویسنده ی نامدار معاصر، “محمود دولت آبادی” است که در آن از دوستان و هم قطاران نام آشنای خود سخن به میان آورده است. این اثر از نوشتارهای صمیمی و دوستانه ای تشکیل شده که علاوه بر آشنایی با طرز تفکر برخی از بزرگ ترین نام های ثبت شده در تاریخ ادبیات فارسی، این فرصت را برای مخاطب فراهم ساخته تا این بار، خارج از چهارچوب و قید و بند داستان، افکار و ذهنیات “محمود دولت آبادی” را مستقیما از زبان خود او دریافت کند. این روایات شیرین و جذاب که از زندگی نویسندگان، شاعران، نمایش نامه نویسان و سایر هنرمندانی در “میم و آن دیگران” ذکر شده است، مشوق خوبی برای علاقمندان به هنر بوده و می تواند بارقه ای از شوق و الهام را در ذهن آنان روشن سازد. کیست که نخواهد با زندگی نویسنده و هنرمند موردعلاقه اش آشنا شود و جهان او را ماورای هنرمندی هایش بکاود؟ بیان ساده و در عین حال نغز “محمود دولت آبادی”، خواننده را در دنیای او غوطه ور می کند. چه زمانی که یک نویسنده ی جوان است و از اظهار آن در محضر “ابراهیم گلستان” و “جلال آل احمد” امتناع می کند و چه وقتی که در برابر نمایش نامه نویس معروف، “آرتور میلر” قرار می گیرد. خواننده در “میم و آن دیگران” با دیگرانی نظیر “مهدی اخوان ثالث”، “رضا براهنی”، “بهرام بیضایی”، “سیمین دانشور”، “سهراب شهیدثالث”، “احمد شاملو”، “هوشنگ گلشیری”، “محمدرضا لطفی”، “ناصر تقوایی” و چندین و چند ادیب و هنرمند بزرگ دیگر رو به رو می شود و همچنانکه این افراد را از دریچه ی نگاه “محمود دولت آبادی” می شناسد، با افکار و روحیات شخص او نیز آشنا می شود.