بنیان اندیشه “متز “(نویسنده کتاب) بر این پرسش استوار است که چگونه می توان مدل های نشانه شناختی را در مورد سینما به کار گرفته و این که آیا این کار اصولا ممکن است یا نه .(مترجم کتاب، به منظور آشنایی خوانندگان با اصطلاحات نشانه شناسی شرح مختصری از آنها را در ابتدای کتاب آورده است) .به دیگر سخن، “متز “در کتاب این پرسش را مطرح می سازد” :آیا سینما زبان است؟ “در پی این پرسش وی با نگاهی تحلیلی به پاسخ آن بر می آید و آن عبارت است از این که “سینما با زبان کلامی ما تفاوت های بسیاری دارد، اما در نهایت رسانه ارتباط قانونمندی است که تدوین دستور زبان آن، به عهده نشانه شناسی سینماست .”افزون بر آن، کتاب حاوی شرح “متز “درباره طبقه بندی مشهور قطعه های خودمختار او و به کارگیری آن در مورد فیلم “خداحافظ فیلیپین “است .از دیگر مباحث کتاب، اندیشه های “متز “درباره سینمای نو و نارسایی ملاک هایی است که برای تعریف آن به کار گرفته می شود .مباحث کتاب با این عناوین به فارسی ترجمه شده است : “رویکردهای پدیدار شناختی به سینما”، “مسائل نشانه شناسی سینما”، “تحلیل مناسبات همنشینی نوار تصویر “و “سینمای مدرن :پاره ای مسائل نظری .”