“چهار جلد نخست نقد آگاه که در فاصله ی زمانی پاییز شصت ویک تا اسفند شصت وسه انتشار یافته بود با اقبال علاقه مندان به مباحث نظری و انتقادی همراه بوده، انتظار می رفت که تداوم آن راهی برای بیان چالش های فکری و گفت وگوی انتقادی باز کند، اما… آینده باوران می پندارند که ربع قرن از منظر تاریخی چشم برهم زدنی قابل چشم پوشی است. سرعت تحولات نیز ظاهرا گذشته و حال را به دست فراموشی سپرده و همه را یک جا در آرمان شهر آینده ادغام کرده است. اما اکنونیان را فقط تحول توأم با تأمل حال به آینده امیدوار می کند، نه سرعت های لجام گسیخته که در کار حذف سوژه ی هدفمند است… . “فصل های نقد آگاه عمدتا به مباحثی اختصاص دارد که دریافت های جهانی را به سوی اندیشه، هنر و ادبیات ایرانی جهت می دهد. فصل آخر نیز که ترجمه است ویژه ی ادبیات شرقی است که به لحاظ افق های مشترک تاریخی و در مواردی نیز دینی، ممکن است به غنای ادبیات ما بیفزاید. با گرامی داشت خاطره ی همکاران به خاموشی پیوسته ی دوره ی نخست نقد آگاه…”