«در این کتاب که به طرزی موشکافانه نوشته شده است جوئل و اینسهایمر به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه بصیرت های هانس گئورک گادامر درک ما را از نظریه ادبی و تأویل دگرگون می سازد. و اینسهایمر کار خود را با مروری بر هرمنوتیک مدرن از شلایرماخر تا ریکور آغاز میکند و نشان میدهد که گادامر در بطن مکالمه ای جای دارد که همچنان در جریان است او میگوید که هرمنوتیک گادامر مشخصاً فلسفی است زیرا در این باب کندوکاو میکند که فهم اصلا چگونه روی میدهد نه این که چگونه باید برای داشتن کارکردی دقیق تر یا کاراتر به قاعده درآید به زعم واینسهایمر گادامر فهم را اثر تاریخ قلمداد میکند و آن را نه از سنخ فعل بلکه از جنس انفعال میداند – چیزی که برای تأویل گزار یا مفسر روی میدهد.»