حوزه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای ویژه به لحاظ مفهومی، پژوهشی، خدماتی و اجتماعی در حال گسترش و تحول است. در این میان، وجود اصطلاح شناسی و زبان مشترک برای برقراری ارتباط کارآمد ضروری و اجتناب ناپذیر است. در این کتاب سعی شده با معرفی واژگان تخصصی حوزه روانشناسی افراد با نیازهای ویژه، برابرنهادهایی برایشان انتخاب شود که این معیارها را دارا باشند: 1. درست و صحیح بودن، 2. مقبولیت جامعه علمی روانشناسی و آموزش، 3. ساختار زبان شناختی، 4. زیبایی و مختصر بودن، 5. ملاحظه های اجتماعی-فرهنگی و 6. ترجیح واژگان پارسی تا حد امکان.