پارادوکس بازیگر رساله‌ای درباره‌ی بازیگر، روش‌های اجرای نقش و کنترل احساسات است که دیدرو به شیوه‌ی بازیگری دوره‌ی خود پرداخته و با انتقاد از روش مرسومِ بازیگری، نظریه‌‌ای متفاوت را برای اجرای درام بورژوایی و درام جدی مطرح کرده و درباره‌ی شیوه‌ای از هنر بازیگری بحث کرده که قابلیت اجرای درام‌های عصر روشنگری و دوره‌‌ی مدرن را داشته باشد.
دیدرو بازیگری را به چشم هنر می‌بیند؛ هنری که موازین آن را باید با مطالعه، تمرین، تفکر و تجربه آموخت. پارادوکس بازیگر سال ۱۸۳۰، بعد از مرگ دیدرو، در فرانسه منتشر شد.