جزو لیست پرفروش ترین کتاب ها

نقد و بررسی کتاب پاستیل‌های بنفش

امشب هم کتاب دیگری را نقد می‌کنم که خیلی وقت پیش باید به سراغش می‌رفتم، ولی بعضی وقت‌ها آن طور که باید انگیزه ندارم. هفته قبل خیلی نقد کتاب انجام ندادم و همه‌شان روی هم جمع شده است. الان هم خیلی خوشحالم که می‌توانم نقد کتاب پاستیل‌های بنفش اثر کاترین اپل گیت را با شما به اشتراک بگذارم.

این کتاب را یکی از دوستان خوبم بعد از اینکه در باشگاه کتابخوانی‌اش خواند به من معرفی کرد. خیلی مشتاق بودم که کتاب دیگری را از نویسنده‌ی کتاب ایوان منحصر بفرد بخوانم چون از بین کتاب هایی که جایزه‌ی نیوبری را برده‌اند، این کتاب را خیلی دوست دارم. امیدوارم بتوانم قبل از اینکه جلد بعدی‌ اش (باب منحصربفرد) را بخوانم در این تابستان یک بار دیگر جلد اول را بخوانم.

خوشحالم که توانستم این کتاب کوچک و قشنگ را بخوانم. کتابی که به موضوعات جدی مثل بی‌خانمانی و فشار اقتصادی در خانواده‌ها هم می‌پردازد.

نظرات اولیه:

• جادوی وصف‌نشدنی داستان را خیلی دوست داشتم. پاستیل‌های بنفش، موج‌سواری‌های کرنشاو، وان‌های پرحباب و بغل‌کردن‌های آرتا. از اینکه تمام این چیزهای وصف‌نشدنی خوب از آب در‌آمده بود لذت بردم و به نظرم حتی اگر دلایل منطقی هم پشت هرکدام نباشد، تجربه‌ی این حس ارزشش را دارد.
• کاش من هم یک دوست خیالی مثل کرنشاو داشتم. نه! کاش کرنشاو دوست خیالی من بود با اینکه اصلا گربه‌ها را دوست ندارم.

طبق گودریدز: کاترین اپل گیت در اولین رمانش بعد از بردن جایزه‌ی نیوبری، داستانی فراموش‌نشدنی و جادویی درباره خانواده و دوستی و تاب‌آوری روایت می‌کند.

جکسون و خانواده‌اش روزهای سختی را می‌گذرانند. پولی برای اجاره‌ی خانه ندارند و حتی این پول کفاف خورد و خوراکشان را هم نمی‌دهد به همین دلیل پدر و مادر جکسون، خواهرش و سگشان باید دوباره داخل مینی ون زندگی کنند.

کرنشا گربه است. گربه‌ای بزرگ و پرحرف و خیالی. او به زندگی جکسون برگشته است تا به او کمک کند، ولی آیا این دوست خیالی می‌تواند به این خانواده کمک کند تا همه‌چیزشان را از دست ندهد؟

کاترین اپل گیت، نویسنده‌ای محبوب، غیرمنتظرانه ثابت می‌کند که دوست‌ها ارزشمند و مهم هستند. چه واقعی باشند چه خیالی.

برگ برنده‌ی این کتاب خود کرنشا است. این گربه‌ی خیالی واقعا قشنگ است. از این شخصیت شوخ و مهربانش و اینکه هرچیزی که می‌گفت به نظر ساده و بدیهی بودند خوشم آمد. ما هیچ وقت نمی‌دانیم که چه زمانی سر و کله اش پیدا می‌شود یا چه کار می‌کند. از موج سواری بگیر تا حمام حباب. همیشه ما را شگفت زده می‌کند. خوشم آمد از اینکه تلاشش را می کرد تا به جکسون کمک کند و با اینکه جکسون همیشه سعی می‌کرد خودش را واقع‌بین و شجاع جلوه بدهد، هر دفعه راهی پیدا می‌کرد تا خودش را در دلش جا کند. کرنشاو خیلی دوست خوبی برای او بود. از جزئیات دوست‌های خیالی هم لذت بردم. اینکه چه کار می‌کنند و کجا می‌روند- خیلی هوشمندانه بود. باز هم می‌گویم من خیلی به گربه‌های اهمیت نمی‌دهم ولی کرنشاو را خیلی دوست داشتم و آرزو کردم که دوست خیالی من بشود.

انتخاب جکسون به عنوان راوی کتاب زاویه‌ی دیدی ساخته بود که من دوست داشتم. او ظاهرا خیلی واقع‌بین و منطقی است، ولی در باطن پسر کوچولویی است که ترسیده و می‌خواهد که خانواده‌اش سروسامان بگیرد و اوضاع مرتب شود. دوستی جکسون و ماریسول و اینکه چطور از خواهر کوچکترش مراقبت می‌کرد را هم دوست داشتم. نگاه جکسون به شرایط خانواده‌اش و سختی‌های اقتصادی شان تحسین برانگیز بود. خواندن خاطرات زندگیشان در ون و غذا پیدا کردن و درنهایت خرید آپارتمان تجربه‌ی شیرینی بود. این که بچه‌ها بیشتر از بزرگترها می‌فهمند بعضی وقت‌ها به آنها مزیت می‌دهد. آنها گوش می‌دهند و به دنیای کوچک اطرافشان اهمیت می‌دهند. جکسون مثال بارزی از این بچه‌هاست.

قلم اپل گیت برایم جزو بهترین قلم هاست. بخش‌های کتاب هوشمندانه و کوتاه‌اند و داستان طوری روایت می‌شود که فکر می کنیم می‌توانیم ادامه‌اش را حدس بزنیم، ولی من بعضی وقت‌ها غافلگیر می‌شوم. همیشه کتاب‌هایش را سریع می‌خوانم، چون سرگرم‌کننده و روان هستند. داستان‌هایش مخاطب را جذب می‌کند و پاستیل‌های بنفش هم مستثنی نیست. خواننده‌های کمی می‌توانند جلوی خودشان را بگیرند تا هرچه سریع تر درباره‌ی این گربه‌ی بزرگ موج‌سوار بخش های اول کتاب نخوانند. به نظر اگر کتاب را بلند بخوانیم هم جذاب خواهد بود. البته به خاطر موضوعات حساسی که دارد خواندنش را برای بچه‌های بزرگتر پیشنهاد می‌دهم.

کتاب درباره‌ی بی‌خانمانی و بچه‌ها حرف می‌زند با این حال انتظار نداشتم اینقدر کتاب غمگینی باشد. به نظرم تمام این ماجراهای زندگی داخل ون و گدایی پدر خانواده برای پول دردآور بود. راستش از دست پدر و مادر خانواده حرص می‌خوردم که حواسشان به خانواده نبود. بله متوجه‌ام که این مسائل وجود دارد و خیلی مهم است که به بچه‌ها یاد بدهیم همدردی کنند و به بقیه‌ کمک کنند، ولی به عنوان یک والد، با تمام تصمیمات این پدر و مادر موافق نبودم. مثلا، اگر اینقدر وضع مالی بدی دارید، چرا سگ دارید؟ به نظر جزو هزینه‌های اضافی است. خیلی ناراحت کننده بود که دائم درگیر مشکلات تکراری می‌شدند و نمی‌توانستند از این چرخه‌ی بی‌خانمانی بیرون بیایند. باز هم می گویم من متوجه اهمیت این مسائل هستم و خوشحالم که این کتاب از دید جدیدی به این موضوع پرداخته بود.

در کل این رمان را که درباره‌ی کرنشاو دوست‌داشتنی و کمک‌هایش به جکسون بود، دوست داشتم. این داستان سختی های زندگی و شادی‌های غیرمنتظره‌ و امید به آینده را نشان می‌دهد. از ملاقات با کرنشاو پشیمان نخواهید شد!