دهمین دورۀ انتخابات ریاست جمهوری ایران در خرداد 1388 که موضوع اصلی این تحقیق است یکی از حساس ترین انتخابات های تاریخ انقلاب بوده است. این تحقیق، فضای انتخاباتی کشور را از هفته های پیش از انتخابات تا چند هفته بعد از انتخابات تحلیل و بررسی کرده است. برنامه های انتخاباتی نامزدها را به دست داده و آسیب شناسی کرده است. متن بیشتر بیانیه ها و ادعاها و مطالب و نامه های مهم این انتخابات نیز آمده است تا خواننده خود به قضاوت بنشیند. آنچه در نهایت در این کتاب نتیجه گیری شده است این است که مرز میان فعالیت های سیاسی آزاد و انتخابات با سوء استفاده از شرایط و موج سواری شفاف نیست و آگاهی و توسعۀ سیاسی و فعالیت حزبی و گروهی در کشور ما بسیار ابتدایی است و بر مدار اشخاص است نه احزاب. افراد و احزاب را باید به جای شعارها با رفتارها و اعمالشان محک زد. نقش حساس روحانیان نیز در انتخابات تحلیل شده است.