اولین رمان بهاران بنی احمدی اثری است درباره ی روزگار دختر جوان در تقابل با جامعه و خانواده اش. بنی احمدی در پاریس تئاتر و فلسفه خوانده و در ایران تجربه ی بازیگری دارد. کنار این ها او سال هاست داستان می نویسد و چیزی به تابستان نمانده نشان دهنده ی علاقه ی اوست به دهه هایی که نسلش از سر گذرانده. رمان با فلاش بکی بزرگ آغاز میشود و فرم دفترچه ی خاطراتی اش مخاطب را با روزگار دختری از طبقه ی متوسط رو به رو می کند که در حال بزرگ شدن است. پدیده های اجتماعی هرکدام از این دوره ها و سال ها به نحوی بر زبان، زیست و مسیرش تاثیر گذاشته اند. تنوعی تاریخ نکاری شخصی از سال های دهه های هفتاد و هشتاد و چند سال نخست دهه ی نود… قهرمان بنی احمدی در تقابل با مادرش قرار دارد. مادری که اصول خودش را دارد و محافظه کارتر از دختر است. قصه ی دو زن که هر کدام جنسی از تنهایی را تجربه می کنند و منتظر فرصتی اند تا سرنوشت شان را رقم بزنند. این میان مخاطب بنی احمدی با انواع اتفاق ها روبه رو می شود که مسیر این شخصیت ها را تغییر می دهند.