کالت داستان یک استاد حق التدریسی دانشگاه و نحوه کشف فیلمی گم شده از تاریخ سینمای ایران توسط اوست. این رمان با دو روایت روبه روست که به شکل خیالی واقعی، زندگی خود را روایت می کنند. در قسمتی از این کتاب می خوانیم: فریادی توی سرم جمله ام را برید. این چه حرفی بود که می خواستم بزنم؟ این چه حرفی بود که او نشنیده فهمید؟ این مرد تمام زندگی اش را، دست کم از آن ایامی که من یادم بود، پای این گذاشته بود که من آن طور که خودم می خواهم زندگی کنم. هرکتابی، هر فیلمی، هر روشی برای زندگی که من انتخاب می کردم از نظر او قابل قبول بود. حالا سزای آزادی کمیابی که به من بخشیده بود این بود که مرگ را بهش یادآوری کنم؟ که ازش خرده بگیرم چرا آن طور که خودش می خواهد به عزای مادر نشسته و نه به آن شیوه که من انتظار دارم؟