درباره‌ی کتاب :

دیوید هیوم بیشک نابغه ای بزرگ است در دوازده سالگی به دانشگاه ادینبورگ وارد شد و کتاب دوران ساز خود را در بیست و شش سالگی نوشت.

باری مهمترین خصیصه هیوم این است که یک انسان به تمام معنا بافضیلت بود. او در زندگینامه خود نوشتی که در اواخر عمر و پس از اتمام کلیه کارهای علمی قلمی کرد این کتاب را بهترین اثر خود می شمارد. هدف اصلی کتاب حاضر این است که بررسی کند تحت چه شرایطی آدمیان به ستایش و نکوهش اعمال و احوال که مبنای فضیلت و رذیلت است اقدام می کنند . هیوم می کوشد اثبات کند که ناظر بیطرف فقط کارها و خصلتهایی را تحسین می کند که برای دارنده آن یا برای دیگران مفید یا دلپذیر باشد.