«برای موفق شدن در مقياس بزرگ، بايد توانایی پذيرش شكست در همان مقياس را نيز داشته باشيد. معمولا موفقيت بر شكست تكيه می‌كند، به همين خاطر است كه شكست جزئی جدايی‌ناپذير از موفقيت است. شكست خوردن چه معنایی دارد؟ فكر می‌كنم به اين معناست كه ما حداكثر بهره‌ی ممكن را از زندگي می‌بريم. ما زندیی را در ابعاد مختلفی تجربه می‌كنيم، نه اين كه فقط خودمان را با يك احساس مداوم و يك‌‌وجهی راضي نگه داريم. ما در دنيایی رنگی زندگی می‌كنيم، نه دنيایی سياه وسفيد. ما در حين سفر می‌آموزيم. با وجود تمام چالش‌های سر راهمان، نمی‌توانم به چيزی جز اين فكر كنم كه زندگی سفری فوق‌العاده است.»