پاشنه‌ی آشیل به بخشی از خودمان اشاره دارد كه بزرگ‌ ترین مانع و چالش جلو روی ماست. اگر بتوانیم پاشنه‌ ی آشیل خود را بپذیریم و از آن بیاموزیم، می‌تواند منبع قدرت، محركی برای رشد ما و بخش ضروری انسان بودن مان باشد. بیشتر اوقات، ما شبیه آشیل هستیم. از آسیب‌پذیری‌ مان دوری می‌كنیم و آن را نمی‌ پذیریم و نقاط قوت خود را فراموش می‌كنیم.