تصویرگری کتاب کودک که امروز به شناسه ای مستقل و تعریف شده دست یافته، از عمر حرف های تقریبا صدوپنجاه ساله در بعضی کشورهای اروپایی برخوردار است. حرف های که از درون هنر نقاشی سر برآورده و با یافتن تعریفی مستقل، از آن جدا شده است. هر چند تاریخچه تصویرگری کتاب در ایران دوره درخشان نگارگری و کتاب نگاری را پشت سر نهاده، اما تصویرگری کتابهای کودکان در فرایند کتا بهای آموزشی و درسی، از میانه سده دوازدهم آغاز شده و در گونه های کتاب ادبیاتی برای کودکان، از عمری ۸۰ – ۷۰ ساله برخوردار است؛ عمری که به پشتوانه دوران درخشان نگارگری، از قله های بلند خود بی بهره نبوده و گاه افق های درخشانی را پشت سر نهاده است… بخش نخست این کتاب در باب شناسه های دیداری هنر نقاشی گفت وگو می کند و بخش دوم این کتاب، در باب شناسه های دریافتی در تصویرگری. بخش سوم با عنوان عناصر بومی در تصویرگری دستاویزی برای طرح ویژگی های هنر دیداری ایرانی در تصویرگری به شمار می رود و بخش چهارم زمین های برای آشنایی تصویرگران و دوستداران ادبیات کودک با آثار تصویرگران خارجی و ویژگی نگاه ها و تکنیک های آنان است.