کتاب داگلاس هوفشتارد، یعنی گودل، اشر، باخ کتابی در مورد هوش و هوش مصنوعی است. اینکه چگونه موجودی زنده می تواند از موجودی غیرزنده به وجود آید. کتاب در مورد مبحثی به نام سیستم رسمی بحث می کند. طبق گفته هوفشتارد، سیستم رسمی که زیربنای کلیه فعالیتهای ذهنی است از سیستم پشتیبانی کننده آن فراتر می رود. اگر زندگی بتواند از زیر لایه شیمیایی رسمی سلول رشد کند ، اگر هوشیاری بتواند از سیستم رسمی شلیک سلول های عصبی خارج شود ، بنابراین کامپیوترها نیز به هوش انسان دست پیدا می کنند. گودل ، اشر ، باخ کاوش شگفت انگیزی از ایده های جذاب در قلب علوم شناختی است: معنی ، کاهش ، بازگشت و موارد دیگر. گودل، اشر، باخ که همچنین به عنوان GEB شناخته می شود ، کتابی با کاوش در موضوعات مشترک زندگی و آثار منطق دان کرت گودل ، هنرمند و نقاش موریس اشر و آهنگساز یوهان سباستین باخ ، مفاهیم اساسی ریاضیات ، تقارن و هوش را بیان می کند. از طریق تصویرگری و تجزیه و تحلیل ، این کتاب بحث می کند که چگونه سیستم ها می توانند از طریق ارجاع به خود و قوانین رسمی ، علی رغم اینکه از عناصر “بی معنی” ساخته شده اند ، معنی پیدا کنند. همچنین در مورد معنای برقراری ارتباط ، چگونگی نمایش و ذخیره دانش ، روشها و محدودیتهای نمایش نمادین و حتی مفهوم اساسی معنی “خود” بحث می کند.در پاسخ به گیجی در مورد موضوع کتاب ، هوفشتارد تأکید کرد که گودل ، اشر ، باخ در مورد روابط ریاضیات ، هنر و موسیقی نیست – بلکه در مورد چگونگی ظهور شناخت از مکانیسم های عصبی پنهان است. یک نکته در کتاب تشبیهی را در مورد چگونگی هماهنگی تک تک سلولهای عصبی مغز برای ایجاد یک احساس واحد از ذهن منسجم است که از طریق مقایسه آن با کلونی مورچه ها توضیح داده شده است.