مولانا در سن ۳۷ سالگی با شمس تبریزی ملاقات کرد. شمس یک شخص خاص بود که دو سال حضور داشت و بعد ناپدید شد، جلال‌الدین تا آن زمان علاقه به شاعر و شاعری نداشت، در شمس، پیر کامل، خودش را پیدا کرد و برای یک تا دو سال باهم سیر و سلوک کردند. مریدان مولانا حسادت کردند و شمس را از مولانا جدا کردند و شمس به دمشق رفت، مولانا فرزندش را دنبال او فرستاد، ولی در سال 1247 و پس از رفتن دوباره از قونیه دیگر از شمس نشانی نماند.