تفکر پوزیتیویستی ساد ه‌لوحانه‌ ی اگوست کنت در سده‌ ی نوزدهم میلادی تاثیر چندانی روی روش‌ شناسی اقتصاددانان کلاسیک نگذاشت. اما توسعه‌ ی این تفکر در شکل‌ های مختلف در دهه‌ های پایانی این سده و نیز نخستین دهه‌ های سده‌ ی بیستم، اندک‌ اندک تحلیل‌ ها و رویکردهای برخی جریان‌ های اقتصادی نئوکلاسیک را تحت تاثیر قرار داد. شگفت اینکه اوج نفوذ اندیشه‌ های پوزیتیویستی در اندیشه‌ ی اقتصادی مدرن درست در زمانی روی داد که پوزیتیویسم اولیه‌ ی طرفدار اثبات صحت تجربی در علوم طبیعی رو به زوال نهاده بود و جای خود را به نوعی رویکرد «فرضیه‌‌ ای استنتاجی» می‌ داد. در نیمه‌ ی دوم سده‌ ی بیستم میلادی تقریبا کل جریان اصلی اقتصاد در محافل دانشگاهی به شدت تحت سیطره‌ ی نوعی رویکرد پوزیتیویستی درآمد که خود در حوزه‌ ی علوم فیزیکی و طبیعی عملا منسوخ شده بود. نمایندگان برجسته‌ ی این جریان اصلی، ذوق‌ زده خواهان به‌ کار گرفتن رویکرد علمی فیزیکدانان و نزدیک کردن روش علم اقتصاد به علم فیزیک شدند. غافل از اینکه ماهیت مفاهیم علم اقتصاد متفاوت از علم فیزیک است. مضافا اینکه برخی از این اقتصاددانان شناخت درستی از آنچه واقعا فیزیکدانان انجام می‌ دادند نداشتند.

باید اضافه کرد که روش‌ شناسی بحثی در ذیل موضوع گسترده‌ تر معرفت‌ شناسی است. بنابراین مطالعه‌ ی اولیه‌ ی کتاب گفتارهایی در معرفت‌ شناسی علم اقتصاد با همین قلم به عنوان مقدمه‌ ی مفیدی برای مطالعه‌ ی کتاب توصیه می‌ شود.