یک بار راهبی بودایی ،دانا، قدرت رها کردن امور با در دست گرفتن یک فنجان چای را توضیح داد؛ نگه داشتن فنجان برای چند ثانیه تلاش زیادی نمی خواهد اما پس از چند دقیقه ناراحتی جدی ایجاد می شود و یک ساعت بعد به عذابی تحمل ناپذیر تبدیل شده است. فقط با زمین گذاشتن فنجان خود را از درد رها می کنیم نگه داشتن چیزها می تواند دردناک باشد با این حال بسیاری از مردم در چسبیدن به چیزهایی مانند عقاید مردم کینه ها معشوق های سابق دارایی های مادی خاطرات بد و نگرانی ها در مورد آینده استادند.
از طریق چسبیدن مداوم و بی وقفه به همۀ این چیزها زندگی ما روز به روز سنگین تر و ناخوشایندتر می.شود اما اگر چیزها را رها کنیم حتی اگر موقتی باشد آرامش را تجربه خواهیم کرد. در دنیای امروز هنر رها کردن اقدامی عصیانگرانه است با زمین گذاشتن فنجان علیه جامعه ای شورش می کنیم که وسواس موفقیت و اعتبار دارد که عشق سمی و وابستگی ناسالم را ارج می نهد و حرص را بر رضایت ترجیح می دهد. کتاب در باب رها کردن امور مجموعه ای از مقالات ویرایش شده و اصلاح شده درباره موضوعات مختلف است این آثار کوتاه هنر رها کردن را با الهام از مکاتب مختلف بررسی می کند از فلسفه شوپنهاور تا دیوژن و تا تائوئیسم.