درباره کتاب:

ماهشهر، کهن دیار رود خور، دریا و صنعت مردمانی از بندری و قنواتی اند و در کنار مهاجران جویای کار به زبانی از تبار زبان برومند فارسی سخن می گویند که کمتر مورد پژوهش و بررسی قرار گرفته است؛ “کتاب تنگاره” دکتر ابراهیم قیصری، معرف گویش یا زبان گفتاری مردمان شهری است که اکنون آن را بندر ماهشهر می نامند؛ شهری که به اعتبار حضور شرکت های بزرگ صنایع پتروشیمی نه تنها برای ایرانیان بلکه برای جهانیان نامی مشهور و آشناست. پیش از این از قرن هشتم و شاید پیشتر تا سال ۱۳۴۲ این شهر را به نام های ماچول معشوق و معشور می شناختند. حمزه اصفهانی می نویسد: ریشهر، مختصر ریواردشیر است و آن ناحیه ای است از کوره های ارجان که گشته دبیران در روزگار ساسانیان از آنجا برخاسته اند. گشته دبیران نویسندگان کتابت گشته و نیم گشته (الجستق) بوده اند. این نوع نوشتن، خطی بوده که در عصر ساسانی كتب طب، نجوم و فلسفه را با آن می نوشته اند.