ناداستان خلاق یکی از انواع نوظهور در دنیای ادبیات است. سرچشمۀ این گونه را می‌توان در روزنامه‌نگاری ادبی و گزارش‌های نویسندگانی چون مارکز و همینگوی جست‌وجو کرد. امروزه، آثار ادبی که بر مبنای زندگی اشخاص و حوادث واقعی نوشته شده باشند، در مقایسه با رمان یا شعر مخاطبان بیشتری دارند و این مسئله به معنای توفیق بیشتر نویسندگان این حوزه در ورود به بازار نشر است.

ناداستان خلاق روایتی ادبی از یک داستان واقعی است؛ شرح جذابی از حوادث و اتفاقات دنیای بیرون با پایبندی کامل به قرارداد ناداستان. به عبارت دیگر، کلید نوشتن یک ناداستان موفق در حل تناقض میان خلاقیت و واقعیت نهفته است. چگونه می‌توان بدون دستکاری واقعیت رویدادها، آنها را به شیوه‌ای خلاقانه و جذاب روایت کرد، چنان که خواننده در مواجهه با آن درست مانند یک داستان خیالی در روایت غرق شود؟