درباره کتاب:

ابراهیم نصرالله در تب صحرا جغرافیای تخیلی مخوفی خلق می کند که تاریخ، هویت و زمان را باطل می کند همانطوری که دوگانه واقعیت و توهم یا رویا را. در این جغرافیا آدمی یک هویت متمایز یا سابقه شخصی ندارد بلکه دچار سوء ظن فاجعه آمیزی شده است و حتی مالک مرگ خودش نیست.
تنها عملی که اهمیت واقعی پیدا می کند و در جهان اثر می گذارد خشونت شرارت و ظلم از یک سو و عملکرد بافت زبانی از سوی دیگر است مانند دنیای انسان ها و نیز عالم حیوانات. جایی که برشی از وجود بصری جهان پوسته ای می سازد که از ظلم، سرکوب و گرسنگی له شده است و قدرت وحشت به اشکال مختلف بر سینه انسان ها سنگینی می کند: ترس از ارزش ها، رابطه پدری و پلیس.