بخشی از کتاب:

در روزگار قدیم مردی به نام هری بود که به او لقب گرگ بیابان داده بودند روی دوپا راه میرفت لباس می پوشید و ظاهری انسانی داشت ولی در ضمن گرگ بیابان واقعی بود از آنچه صاحبان عقل می آموختند مطالب زیادی میدانست و مردی فهمیده به حساب می آمد. نمیدانست رضایت داشتن از خویشتن و از زندگی چیست این کار را بلد نبود و در نتیجه همواره ناراضی و ناخشنود از خویشتن و از زندگی بود شاید دلیل این ناخشنودی می توانست آگاهی یا تصور آگاهی از این واقعیت باشد که انسان نیست بلکه گرگی برخاسته از بیابان است.