کتاب نگذار ببرندم، شارو ترکیبی است از گزارشی مستندگونه و روایتی شاعرانه؛ مرثیه‌ای که با ورود شخصیتی مرموز به نام آسکی به ماجرایی معمایی بدل می‌شود. هرچه روایت پیش می‌رود، رازهای بیشتری برملا می‌شوند و گناهان تازه‌ای آشکار؛ آن هم از سوی کسانی که خود را قربانی می‌پنداشتند. شارو، نقاش کُردی که از فاجعه‌ای بزرگ جان به‌در برده، اکنون در تبعیدی خودخواسته در سوئد زندگی می‌کند. او از بازگویی و حتی شنیدن وقایع گذشته بیزار است، اما با طرح زدن روی بوم نقاشی تلاش می‌کند جزئیات بیشتری از گذشته‌اش را بازیابد. هر تصویر نکته‌ای تازه را آشکار می‌کند و هر رنگ احساسی نو به او می‌بخشد. مزیت نقاشی و رنگ در سیالیت و عدم قطعیت آن‌هاست: معلوم نیست دقیقاً از کجا آغاز می‌شوند و کجا پایان می‌یابند.