کتابی که در آن غزل، نه فقط فرم که فلسفه‌ی زیستن است. غزل عهد جدید با زبانی شاعرانه، اندیشه‌محور و گاه عاشقانه، تلاش می‌کند غزل را از نو تعریف کند؛ نه در تقابل با سنت، بلکه در گفت‌وگو با آن. ویژگی‌های برجسته کتاب – بازتعریف غزل: میرزایی با حفظ موسیقی و وزن کلاسیک، مفاهیم مدرن و فلسفی را وارد ساختار سنتی می‌کند. – زبان چندلایه: ترکیبی از واژگان عرفانی، فلسفی، عاشقانه و حتی روزمره، که به شعر عمق و تنوع می‌بخشد. – هویت شاعرانه: شاعر در این مجموعه، نه فقط روایت‌گر احساس، بلکه کاوش‌گر معناست. چرا باید این کتاب را خواند؟ – اگر به دنبال شعری هستی که هم دل را بلرزاند و هم ذهن را به چالش بکشد. – اگر غزل را نه فقط به‌عنوان فرم، بلکه به‌عنوان تجربه‌ی زیستن می‌خواهی. – اگر به‌دنبال پیوندی میان سنت و نوگرایی در ادبیات فارسی هستی.