کتاب “خورشید چطور به خانه کوکو رسید”، درباره سفر خورشید است. همراه با تصاویری زیبا و چشم‌نواز و مهم‌تر از همه کودکانه. درست همان‌گونه که جهان در چشم کوکو یا هر کودکی که چشم‌ انتظار آمدن خورشید است تداعی می‌شود.

وقتی کوکو خواب بود، خورشید آرام آرام از پشت کوه بیرون آمد. اما قبل از این‌که گیج و منگ سر بخورد و پایین برود، خوب فکر کرد چه کند. خورشید به خانه کوکو رسید.

خورشید هم همین کار را کرد. اما چرا؟ می‌توان این چرا را در همان سطر اول دید. آنجا که با تلنگری کلاه از سر ماهیگیر برمی‌دارد و به دست باد می‌دهد تا با خودش ببرد. حتماً وقتی ایستاده به فکر بازیگوشی می‌کند. فکری که مسیر همیشگی و تکراری او را متفاوت ‌کرد.

شاید همین کار باشد که باعث شده کتاب با موضوعی به‌ظاهر تکراری جدید به نظر برسد. بله مسیر خورشید تماماً تنوع است. همین تفاوت‌ها آن را در نگاه خواننده زیبا و خواندنی می‌کند. برای درک این معنا کافی است سطرهای بعدی داستان را بخوانیم.