درباره‌ی کتاب :

آنها در تاریکی می‌ زیستند.

سایه‌ هایی که نفس می‌ کشند.

دست‌ ها را در جیب فرو می‌ بردند و انگشت‌ های یخ‌ زده را در مشت‌ هایشان پنهان می‌ کردند.

آنها از نگاه دیگران دوری می‌ جستند. جسارت نگاه کردن به چهره ی ترس همیشه با ریسک گیر افتادن زیر امواج بلند آن همراه بوده.

اما نگاه آن چشمان نامرئی همیشه به آنها دوخته شده بود.

حتی در تیره‌ ترین تاریک ی‌ها،

آنها را می‌ پایید، همیشه در حال تماشا بود.

نظارت و کنترل دائمی دولت رومانی.

این‌ گونه تشریح شده بود: طوفانی از سنگینی بار رازها.

اینها فقط بازگویی خاطرات نیست.

همه ی این ها را دانش‌ آموزی، مرد جوانی در بخارست، پایتخت کشور رومانی، یادداشت کرده است. سپس ترسید که یادداشت‌ ها کار اشتباهی باشد.

صحبت از اشتباه شد. برخی معتقدند دراکولا هولناک‌ ترین شخصیت مربوط به رومانی است؛ آیا زمانی‌ که آن ها به حقیقت پی ببرند، وحشت وجودشان را فرا می‌ گیرد؟

دراکولا داستانی خیالی است که ارتباط واقعی با تاریخ رومانی ندارد. اما زمانی در رومانی هیولایی تشنه به خون در قلعه اش زندگی می‌ کرد. او در برج خود بیست‌ و چهار سال می‌ زیست.

درحالی‌ که دراکولا قربانیان خاص خود را داشت، آن دیگر هیولا با همه شرور و سنگدل بود.

او مردم را از غذا، برق، حقیقت و آزادی محروم کرده بود.

شهروندان رومانی مردمانی تودار و سازگار بودند، اما از توحش استبداد رنج می‌ بردند.

می‌ پرسی چند نفر؟

بیست‌ و سه میلیون نفر.

اسامی و پیشه ی بسیاری از آن ها نامعلوم است.

سپس جعبه‌ ای فلزی در کنار گوری پیدا شد که درونش دست‌ نوشته‌ ای بود.

مرد جوان این‌ گونه داستان را تعریف کرده بود