درباره کتاب:

همان طور که تاریخ بینایی مترادف با نقاشی نیست و تاریخ بویایی با تاریخ عطر فاصله دارد تاریخ چشایی نیز هرگز نمی تواند محدود به تاریخ آشپزی باشد. ذائقه از زمانی که به استعاره تبدیل شد همین طور گسترش یافت و زمینه ساز بسیاری از کشمکش ها بین طبقات و بین جنسیت ها در بسیاری از زمینه ها مد، غذا، معماری طراحی و در میان حواس گوناگون هم ذائقه موسیقی داریم هم ذائقه غذایی شد. ذائقه به این شیوه مسئله ساز به عنوان وسیله عام ابراز وجود و خرسندی فردی پذیرفته شده و به عنوان موتور جامعه مصرف عمل کرده است این مسئله روایتی است که در کتاب پیش رو ارائه می شود تا نشان دهد عبارت همچنان رایج هرکس سلیقه ای دارد چندان درست نیست ورچلونی با بررسی سه حوزه اصلی مد و غذا و هنر نشان می دهد. ذائقه هم تعیین کننده امر زیبا مطلوب و لذت بخش است و هم تعیین کننده آنچه زشت نامطلوب و منزجر کننده است.