خواننده ای دویست صفحه از این کتاب را ورق می‌زند، اما نشانی از عشق خوشبخت و سرمشق نیکو نمی یابد یا اگر هم بیابد، بسیار کمرنگ و گذرا خواهد بود. «عشق رهاننده» عشقی است که شکنجه می‌دهد و رسوا می‌کند. آنگاه است که عقل سلیم زشتی و حقارت قلب را به او گوشزد می‌کند.
وجدان دوباره جان می‌گیرد و قلب تطهیر شده برای پذیرش عشقی بی عیب و نقص و شرافتمندانه نیرو می یابد.