در معرفی این اثر آمده است: جرج برکلی از همان دوره جوانی‌اش با انگیزه‌ای دینی و به قصدِ مقابله با شکاکیت و الحاد، موضعی را با رویکردی تجربی پرورش داد که می‌توان آن را قاطع‌ترین روایت اصالت تصور نامید: شیء و تصور آن یکی است؛ بودن همان ادراک کردن است؛ آن‌چه ادراک می‌شود همان واقعیت است؛ ادراک ما طیف به‌هم پیوسته‌ای از محسوس و معقول را با هم و هم‌زمان شامل می‌شود؛ جوهری ورای آن‌چه ادراک می‌شود یا ادراک می‌کند وجود ندارد؛ آن‌چه ادراک می‌شود خودِ عالَم است و آن‌چه ادراک می‌کند آدمی و خداست، یعنی چیزی به نام جوهری مادی که ما به ازای ادراکات باشد وجود ندارد.