شنیدن این‌که (لیبرالیسم چه ربطی به محافظه‌کاری دارد) آدم را به فکر وا می‌دارد که گویا کلمات جز طنینِ خوش‌شان و معنای عوامانه‌شان چیزی ندارند. البته کلمات را این‌گونه‌به‌کاربردن برآمده از وضعیت اجتماعی خاصی است که در آن اثرگذاری آنی مفهوم که بی‌شک باید خلاصه‌شده در معنای روزمره‌اش باشد و رجزوار‌بودن آن که در فضایی جدلی به موردِ اول کمک می‌کند، اهمیتی بیش‌تر از معنای چندسویه، تبار و گستره‌ی کاربردِ آن پیدا می‌کند.