مروا نبیلی (متولد ۱۳۲۰)، شاعر و سینماگری که بخش اعظم عمرش از نیمۀ دوم دهۀ ۱۳۴۰ به بعد، ابتدا در اروپا و سپس در ایالات متحدۀ امریکا گذشته است، بیشتر به‌عنوان یکی از نخستین زنان سینماگر در ایران شناخته شده است. با این‌همه، او به‌ویژه در نیمۀ نخست دهۀ ۱۳۴۰ در سرودن شعر نیز دستی داشت. او در این دوره، در حوزۀ ادبیات و هنر از آموزش‌های استادانش، سهراب سپهری و فریدون رهنما بهره می‌بُرد. در کتاب حاضر، علاوه بر آگاهی‌ها و تحلیل‌های تاریخی و ادبی و هنری دربارۀ تکاپوهای ادبی و سینمایی مروا، متن کامل دفتر شعر او، که از سال‌های نخست دهۀ ۱۳۴۰ باقی مانده و به دست ما رسیده، برای نخستین بار در دسترس دوستداران شعر نویِ ایران قرار گرفته است.