دین و هنر پیوندهای پیچیده و پرتنشی با یکدیگر دارند. از یک سو، برخی ادیان ریشه‌ هایی الهیاتی برای آفرینش هنری یافته‌ اند و برخی دیگر به دلایل الهیاتی هنرها را از خود رانده‌ اند. از دیگر سو، مفهوم هنر نیز طی قرون متمادی تحولات تاریخی عمیقی را از سر گذرانده است و آن‌ چه روزگاری هنر دینی به شمار می‌ آمد رفته‌رفته از حیط هنرهای زیبا به حوزه ی هنرهای کاربردی رانده شد. نویسنده با اشاره به مباحثات متألهان و متفکران درباره ی نقش بی‌ بدیل هنرها در ایمان و ایقان و ایثار دینی به عرضه ی ادله ی فلسفی برای توضیح تعامل تاریخی ادیان و انواع هنرها می‌ پردازد. شرح فلسفی موضوعاتی مانند دلایل حضور نافذ نوا و نوحه و نغمه در ادیان، رابطه ی متواتر یا متلاطم شرک و شمایل، پیوستگی پایدار ادبیات و عبادت و مبانی معنوی معماری معابد و مقابر این کتاب را به منبعی مفید برای دین‌ پژوهان و هنرپژوهان مبدل می‌ کند.