درباره‌ی کتاب :

چهارم ژوئیه‌ی ۱۹۹۰ در جنوب فرانسه، وقتی سوزان برایسون به پیاده‌ روی صبحگاهی می ‌رفت، مهاجمی از پشت به او حمله کرد، سخت کتکش زد، به او تجاوز کرد، خفه‌ اش کرد و چون او را مرده پنداشت، همان ‌جا رهایش کرد.

سوزان زنده ماند، ولی جهانش نابود شد. ‌ تحصیلات و دانشش در فلسفه، پس از آن تهاجم، دیگر به کارش نیامد تا به جهانش معنایی ببخشد؛ باورهای پایه ‌ای او درباره‌ی ماهیت خود و جهان فروشکست.
این کتاب روایتی واقعی، زیبا و جسورانه از فرایند بهبود برایسون و پژوهش فلسفی او درباره ‌ی تروماست؛ موضوعی میان‌ رشته ‌ای درباره ‌ی ماهیت هویت، خاطرات، جامعه، و تروما. برایسون شرح می ‌دهد که چگونه در پسا‌فاجعه ‌ی خشونت ناشی از تعرض جنسی، هویتش نابود ‌شد و چگونه کوشید تا آن را از نو بسازد.