بخشی از کتاب:

خیلی وقت است که دیگر برای ترسیدن زیادی پوست کلفت شده ام
ترجیحم این است که کنج ازلت برگزینم در تنهایی خودم قلم بزنم و روی بالا بردن کیفیت خلوتم کار کنم خیلی وقت است آدم ها نمی توانند ناراحتم کنند نمی توانند مرا از خود متنفر کنند
اتفاقات تلخ به زحمت می توانند غمگینم کنند.
در عوض مسائلی که شاید برای دیگران چندان حزن آفرین نباشد، سقف گریه های منند
خیلی وقت است به بال پرنده ها زیادی دقت میکنم به تک تک برگ های پاییزی که عازم زمینند
به تحقق رویاها…..
به لحظه های پایانی ای که یک دونده برایش رقم میخورد تا به خط پایان برسد
خیلی وقت است اداب نامه نوشتن منسوخ شده اما برای من ترک عادت نوشتن برای تو موجب مرض نه خود مرگ است…