کتاب «دخترک ارغوانی»، اثری کودکانه و شاعرانه است که با غنای بصری و احساسی، موضوعاتی چون هویت، حافظه و تاب‌آوری را از طریق داستان دختری فلسطینی به نام تامارا بررسی می‌کند.
تامارا، شخصیت اصلی داستان، از طریق نقاشی دنیای خود را به رنگ بنفش می‌آراید تا صدا و میراث خود را بازیابد. رنگ ارغوانی، ترکیبی از غم و قدرت، نماد احساسات پیچیده اوست. داستان به‌طور ویژه به سفر درونی تامارا می‌پردازد: او با هنر خود تلاش می‌کند تا آسیب‌های ناشی از آوارگی و اشتیاق به خانه گمشده‌اش در یافا را پردازش کند. این پردازش عاطفی از طریق رنگ‌ها و نقاشی‌های او به تصویر کشیده می‌شود؛ غم به آبی، خشم به قرمز و امید به یاسی ملایم تبدیل می‌شوند و ارغوانی به رنگ امضای او بدل می‌شود، ترکیبی که زندگی درونی او را به بهترین شکل منعکس می‌کند. داستان با لحنی غنایی و همدلی‌آمیز، تجربه‌ای ملموس از فقدان و تاب‌آوری ارائه می‌دهد.