درباره‌ی کتاب :

رودلف اتو یکی از متفکرانی‌ ست که رویکردش به دین، رویکرد غیر متکلمانه، پدیدارشناسانه، و از منظری کم یا بیش معنوی-عرفانی‌ست. او به‌عنوان یک متفکر مسیحی به جای پرداختن به عقاید مسیحی، سراغ عمق عقاید می‌رود و به توصیف كيفيات تجربه ی شخصی دین‌ داران تاریخ می‌ پردازد. رودلف اتو با انگیزه‌ ای وصف‌ ناشدنی در این مسیر، برخلاف بسیاری از متالهان دیگر هم عصرش، به ادیان دیگر جهان نیز علاقمند می‌ شود و در راه شناخت‌ شان تلاش‌ های سترگی می‌ کند. دقیقا به همین علت است که نگاهش به دین نگاه شرقی-غربی‌ ست؛ چرا که تعبیر اصلی او در توصیف تجربه ی دینی «امر قدسی»‌ست. او با استفاده از این تعبیر می‌ خواهد تا پژوهش وی همه ی گرایش‌ های دینی و مذهبی را در بر بگیرد. اتو در این رویکرد و نگاه، فقط به خود دین و حالات درونی مؤمنان توجه می‌‌ کند و کاری به ابعاد جامعه‌ شناختی و روان‌ شناختی ندارد. او معتقد است که ذات دین، در خود امر قدسی (نومینوس) نهفته است، نه در جامعه (آن‌ طور که دورکیم می‌ گوید) و نه در ناتوانی روانی (آن‌ طور که فروید می‌ گوید). و سرانجام این‌ که همه‌ ی تلاش من در این نوشتار این بوده است که اندیشه ی اتو درباره ی امر قدسی را در هندسه ی کم یا بیش تازه‌ ای ارائه دهم.