درباره کتاب:

هزاران سال پیش از آن که داستایفسکی و فروید به اهمیت نگریستن در آینه اشاره کنند، پیروان آیین شینتو در معابدشان در سرزمین خورشید تابان چیزی جز آینه قرار نمی دادند. و این یگانه سنت آیینی است که هیچ دستورالعمل مشخصی برای سیر انسان به سوی کمال ندارد و هر آنچه دارد متکی بر اندیشه و فلسفه اش است. گویی صرف نگریستن در آینه خود انسان را به اندیشیدن وا می دارد و راه را به او نشان می دهد. در حقیقت هم این گونه است، در خود نگریستن و از دریچۀ چشمی دیگر در خود دقیق شدن نقاط قوت و ضعف را نشانمان خواهد داد. شینتویسم باور دارد خدایان بیشمارند و هر انسان طبیعت نگری امکان رسیدن به مقام خدایی را دارد؛ همان خدایی که آن ها کامی می نامندش.