بخشی از کتاب: قلب خرد ذن به ما می‌آموزد که سکوت صرفا نبودن صدای خارجی نیست، بلکه حالت عمیق‌تری از آرامش درونی است که حتی در میان آشفته‌ترین طوفان‌های زندگی نیز استوار و تسلیم‌ناپذیر می‌ماند. این خموشی همچون چشمی در مرکز توفان است، جایی که حتی در عین احاطه شدن با آشفتگی، همه‌چیز در آن آرام است.
لمس این سکون درونی نیازی به کناره‌گیری از دنیا یا فرار از چالش‌های آن ندارد. بلکه باید بی‌توجه به اینکه کجا هستیم یا در حال انجام چه کاری هستیم، در اعماق لحظه‌های حال غرق شویم. نوع کار مهم نیست هر کاری هرچقدر هم پیش‌پاافتاده باشد، از شست‌وشوی ظرف گرفته تا قدم زدن آرام، فرصتی است برای غوطه‌ور کردن خود در لحظۀ حال. با ایجاد و پرورش این عمق حضور در خود، گفت‌وگوهای بی‌وقفۀ ذهن، رو به خاموشی می‌رود و لحظه‌های عمیق سکون را آشکار می‌سازد.