کتاب «الشتر» روایت یکی از مهم‌ترین و نادرترین تجربه‌های توسعه مشارکتی در ایران است؛ تجربه‌ای که در دهه پنجاه خورشیدی و در منطقه سلسله و الشتر شکل گرفت و تلاش می‌کرد توسعه را از دل مردم، توان محلی و دانش بومی
آغاز کند.