درباره‌ی کتاب :

در کتاب «ایران – روسیه» صرفا به روابط دولت‌ های ایران و روسیه پرداخته نشده و روابط فرهنگی و روشنفکری این دو کشور، که در سطوح خارج از ساختار قدرت های رسمی در ایران و روسیه در جریان بوده، نیز مورد توجه قرار گرفته و از تاثیرات فرهنگی و فکری روسیه بر ایران هم سخن رفته است.
از بخش‌های جذاب کتاب «ایران – روسیه» می‌توان به بخش‌ هایی اشاره کرد که در آن‌ها از بده‌ بستان‌ های سینمایی ایران و روسیه و از تاثیر شوروی بر تئاتر ایران، از طریق عبدالحسین نوشین و حزب توده، سخن به میان آمده است.
کتاب «ایران – روسیه» از مقدمه‌ ای به‌ قلم استفانی کرونین با عنوان «ایران – روسیه: امپراتوری‌ ها و انقلاب‌ ها از سال 1180»، سه بخش و دوازده فصل تشکیل شده است.
بخش‌ های سه‌گانۀ کتاب «ایران – روسیه» عبارتند از: «رومانوف‌ها و قاجارها»، «روسیۀ انقلابی و ایران؛ ایران انقلابی و روسیه» و «ایرانِ پهلوی و اتحاد شوروی».
فصل‌های دوازده‌ گانه ی کتاب «ایران – روسیه» را نویسندگان مختلف نوشته‌ اند. این فصل‌ ها عبارتند از: «تاثیر امپراتوری روسیه و اتحاد شوروی بر ایران روزگار قاجار و پهلوی: یادداشت‌ هایی درباره ی تاریخ‌ نویسی بازنگرانه» نوشته ی افشین متین عسگری، «از خودباوری تا بیمناکی؛ نخستین تعامل‌ های ایران با روسیه» نوشته ی مازیار بهروز، «ماموریت خسرومیرزا در سن‌پترزبورگ در 1208» نوشته ی فیروزه ملویل، «تملکات ارضی روسیه در ایران، از 1208 تا 1290» نوشته ی مرتضی نورایی و ونسا مارتین، «فراریان، مسلمان‌ شده‌ ها، قزاق‌ ها و انقلابی‌ ها» نوشته ی استفانی کرونین، «مسئله ی حزب اجتماعیون‌ عامیون ایران» نوشته ی سهراب یزدانی، «منابع گرجی درباره ی انقلاب مشروطه ی ایران 1290 – 1284» نوشتۀ ایگو گوچلیشویلی، «مشروطه‌ خواهان و قزاق‌ ها» نوشته ی جیمز دی. کلارک، «فریفتنِ انگلیسی‌ ها و گول‌ زدن روس‌ ها؟ سیاست خارجی ایران» نوشته ی اولیور باست، «کمینترن، اتحاد شوروی و ستیزه‌جویی کارگری در ایران» نوشته ی تورج اتابکی، «دادوستدهای سینمایی ایران و روسیه» نوشته ی امیلی جین اُودیل و «تاثیر تماس با شوروی بر تئاتر ایران؛ نوشین و حزب توده» نوشته ی سعید طلاجوی.