بخشی از کتاب:

در عملیات فتح المبین، ابراهیم و گردان همراه او، قصد داشتند از رو به رو به مقر توپخانه عراق حمله کنند. اما آن شب در بیابان گم شدند! ابراهیم خیلی از این ماجرا ناراحت بود. او مسئول اطلاعات بود و دوست داشت راه را سریع پیدا کند و از همان مسیر به دشمن هجوم برد، اما خدا تقدیر دیگری داشت! آنها در بیابان گم شدند و پس از توسل، راه را پیدا کرده و از پشت، به مقر دشمن حمله کردند و با کمترین تلفات، توپخانه دشمن را گرفتند. آنجا فهمیدند که اگر از مسیر اصلی آمده بودند، با صدها نیروی آماده دشمن رو به رو می شدند و معلوم نبود چه سرنوشتی خواهند داشت. آنجا بود که آیه ۲۱۶ بقره را بهتر درک کردند. چرا که می دانند شاید خیرشان در همان مشکلات است. خداوند می فرماید : جهاد در راه خدا، بر شما مقرر شد در حالی که برایتان ناخوشایند است. چه بسا چیزی را دوست نداشته باشید، حال آن که خیر شما در آن است و یا چیزی را دوست داشته باشید، حال آن که شرّ شما در آن است و خدا می داند، و شما نمی‌دانید.