درباره کتاب:

برای زیستن چه بهایی باید بپردازیم؟ زیستن نه به معنای زنده بودن صرف و گذران امور روزمره بلکه زیستی اصیل، مستقل آزاد و شایسته برای دبورا لوی نویسنده بریتانیایی تبار زاده آفریقای جنوبی پاسخ به این پرسش کار ساده ای نیست. او در بهای زندگی جلد دوم از سه گانه اتوبیوگرافیک درخشان و تحسین شده اش از این هزینه حرف می زند؛ از آن چه باید کنار بگذارد، از آنچه باید از نو بسازد و از آنچه باید بشکند تا خود را در قالب زنی مستقل و نویسنده ای آزاد بازیابی کند. بهای زندگی خاطره نویسی به سبک کلاسیک و سرگذشتنامه نیست؛ نوعی خودنگاری است آمیخته با شعر تحلیل روایت و تأمل جستاری است بلند درباره میانسالی، تنهایی، مادر بودن جدایی، نوشتن و زیستن در جهانی که هنوز هم صدای زنان را در حاشیه می خواهد. در این کتاب لوی درباره سال های پس از جدایی از همسرش و بازسازی زندگی در میانسالی می گوید. روزهایی که همراه با دخترهایش به آپارتمانی قدیمی و کوچک در شمال لندن اسباب کشی کرد دوچرخه سواری یاد گرفت و در حین مواجهه با اندوه مسئولیت و نگاه جامعه به زنی تنها تلاش کرد بنویسد. اما بهای زندگی فقط سیر وقایع زندگی نیست درباره زبان روایت زندگی است. لوی با نثری شاعرانه، موجز و چندلایه تصویرهایی تکه تکه از روزمرگی اش ارائه می دهد. او زبان را ابزاری برای بازآفرینی واقعیت می داند و نشان می دهد می توان با کلمات شکلی دیگر از بودن را مجسم کرد. او با نگاهی نافذ و گاه شوخ و بازیگوش به جزییاتی ساده می پردازد که بدل می شوند به گره های استعاری بزرگتر خانه استقلال، صدای زنانه و بدن زن در فضای عمومی.