بخشی از کتاب:
«شما تقاضا‏ی ازدواج کم نداشته‏‌اید ولی همیشه آن‏ ها را رد کرده‏‌اید. چرا؟ هیچ‏وقت کسی نخواهد دانست.» این‏ها حرف‏ های یکی از مشتری ‏های قهوه‏ خانه ــ بقالی ــ خرازی دهکده ‏ای بود که دوشیزه کلاریس پنجاه‏ و‏چهارساله مالک آن بود.
ما نیز نخواهیم فهمید چرا کلاریس، با آن‏ که بسیار اجتماعی و‏ مشتری‏ مدار بود، تنها زیست و تنها ماند. ولی متوجه خواهیم شد کلاریس در وجود خود گِره ای دارد که به واسطۀ آن نمی‏ تواند با مردها ارتباط برقرار کند.
در جوانی، از ملاقات‏ ها پرهیز می‏ کرد و اکنون در آرزوی دیدار «مردی که نتواند از خود دفاع کند» زندگی می‏‌کند. ناگهان، سروکلۀ مردی پیدا می‏ شود که انتظارش نمی‏ رود.