بخشی از کتاب:

این کتاب با تکیه بر خاطرات، نامه‌ها و آثار ادبی تالستوی، خوانشی روان‌شناختی از رمان‌های برجسته‌ای مانند “جنگ و صلح” و “آنا کارنینا” ارائه می‌دهد. رانکور-لافریر به بررسی نبرد مادام‌العمر تالستوی با میل و انکار، ترس از مرگ، و تغییر نگرش او نسبت به مذهب، تمایلات جنسی و قدرت می‌پردازد. با استفاده از نظریه روانکاوی، نویسنده الگوهای سرکوب، خودتنبیهی و اضطراب وجودی را که بر زندگی و نوشته‌های تالستوی سایه افکنده بود، آشکار می‌کند. در کانون این تحلیل، خودکاوی شدید تالستوی و مبارزه مداوم او با احساس گناه قرار دارد-چه در روابط شخصی، چه در نگاهش به هنر، و چه در بیداری معنوی متأخرش. این کتاب همچنین ازدواج پر فراز و نشیب تالستوی، دیدگاه‌های متناقض او درباره زنان، و رد نهایی شهرت ادبی به نفع فلسفه‌ای زاهدانه و رادیکال را بررسی می‌کند.