طنزها و طنزک هایی که در این کتاب به صورت بلند و کوتاه و شعر و نشره آمده بر اثر یک نوع حسن تصادف یا سوء تفاهم ای شکل گرفت که به داستان گل آقا کیومرث صابری و روزنامه کیهان در زمان سردبیری مهدی نصیری مربوط می شود. این داستان راستان که در عالم
واقعیت رخ داده و آغازگر طنزهای کتاب حاضر شده، در مقدمه همین کتاب به تفصیل شرح داده شده است. جلال رفیع که در اوایل دهه ۶۰ با اصرار بسیار، شادروان کیومرث صابری را به روزنامه اطلاعات برده و مسئول ستون دو کلمه حرف حساب کرده بودش خود از پیش رفیق شفیق صابری بود. هر چند مدتی ناخواسته رقیب البته حبیب گل آقا شد. جلال پس از
انتشار مجله گل آقا دعوت صابری را برای همکاری با هفته نامه ماهنامه و سالنامه اش پذیرفت و گاه و بیگاه برایش طنز منظوم و منشور نوشت این همکاری و همراهی تا آنجا پیش رفت که رضا رفیع (برادر جلال)، سالها بعد عضو هيأت تحریریه هفته نامه گل آقا آقا شد و سرانجام نیز سردبیری هفته نامه را تا پایان زمان انتشار آن بر عهده گرفت.