هایدگر در زمستـان سال 1951 که دوباره اجازه‌ ی تدریس در دانشگاه فرایبورگ را یافت درس‌ گفتاری در ده جلسه ایراد کرد که در این کتاب آمـده است و در ترم تابستانی 1952 نیز آن را تداوم بخشـید و تکمیـل کرد. او بدیـن درس‌ گفتـارها بـسیـار علاقه‌ مند بود و شکوه داشت که چرا کم‌ تر از دیگر آثارش خوانده شده‌ اند. پرسـش از معنـای تفکـر را او بـا ایـن نکتـه آغـاز می‌ کنـد که «اندیشه‌ برانگیزترین امر آن است که ما هنوز فکر نمی‌ کنیم.»