معمولاً می‌گویند فلاسفه چندان میانه‌ای با سفرکردن ندارند: سقراط پایش را از دروازه‌های آتن بیرون نگذاشت و کانت فقط تا حوالی شهر خود، کنیگسبرگ، رفت. اما بسیاری از فیلسوفان نیز همواره در سفر بوده‌اند یا دست‌کم یک بار به مسافرت‌های طولانی رفته‌اند: دکارت مثل دوره‌گردها از شهری به شهری دیگر می‌رفت؛ تامس هابز و جان لاک در تبعید سیاسی به…

افسانه ای وجود دارد که میگوید فیلسوف ها سفر نمی.کنند این افسانه از دوران سقراط و کانت میآید. سقراط هرگز پایش را از دیوارهای آتن بیرون نگذاشت و کانت هم هرگز بیشتر از دویست کیلومتر از محل تولدش در کونیگزبرگ دور نشد. ضمن اینکه فلسفه ی سفر هم شاخه تحقیقاتی شناخته شده ای نیست نه کتابی درباره ی فلسفه ی…

چگونه می‌توانیم درباره سفرهایمان عمیق‌تر فکر کنیم؟ این سوالی بود که الهام بخش سفر امیلی توماس به سمت فلسفه سفر بود. زمانی که فیلسوفان برای اولین بار سفر را جدی گرفتند بخشی چرخه فلسفی و بخشی به سفرنامه پرداختند و تعمق درباره معنای سفر و عصر اکتشاف آغاز می شود. در سفرهایمان با توماس، ما متوجه جنبه تاریک نقشه‌ها می‌شویم، اینکه…